
Чета ви но не ми се пише честно казано
Деа яде всичко всичко.Яде самичка с вилица, ходи, катери навсякъде хала страшна.
За яслата съм твърдо ЗА.Дени тръгна на 1.2 месеца а Деа живи и здрави от март ще ходи
После ще пиша че дълга зове

А на Йоанка големият син е най-гальовното дете, което съм срещала
Макси е все така усмихнат и спокоен. Изглежда е нещо в Йо, което ги кара да са такива добри и чаровни деца - най-вероятно любовта, с която са обградени. Деа е станала една малка фурия - нищо, че е най-дребничката от всички, обаче ...никое момче не може да я бие по скорост на катерене и оправяне сама. Явно контакта с бате добре я е подготвил за живота 


Докторката като му погледна устата се уплаши направо
Не съм особено щастлива че се случва точно сега, но нямам избор.
Всяко със своите номера - аз лично много се забавлявах да ги гледам 
Голяма борба беше, голямо хапане на всичко що намери. Горкото легло то си го отнесе не много. За готвенето - ами допреди да почне борбата с кътника караше на обща храна, т.е. каквото ядем ние, това ядеше и тя като най-много обичаше мусака и пълнени чушки, зеленчукова и пилешка супа, но каквото и да е не го ядеше повече от 2 дни поред. Ние обаче сме доста хора и тъй или иначе не остава манджата и за другия ден, независимо че и винаги има и супа. Ако манджата не й хареса нагъваше само царевица. Има ли такъв ден обаче на другия ден по три пъти ходи по голяма нужда. Което ми напомня, ако има някой с проблеми със запека да дава повече царевица на детето. Действа безотказно. Сега обаче с тези зъби кара само на кисело мляко и млякото на мама, като разнообразява с печени филийки, варени картофи и любимата царевица. 
