По тази причина "нищо не си забранявам" и понеже зная, че винаги мога да консумирам забранения плод и ми е буквално в ръцете - не се изкушавам да прегрешавам. Например цигарите - никога не съм била заклет пушач с по 2 кутии на ден. Но когато разбрах, че съм бременна - осъзнато не исках повече да пуша. След това не съм си казала - край забранявам си - никога повече. Напротив - бях и съм със съзнанието, че винаги мога да си запаля цигара - ако реша. Винаги имма кутия с цигари на бюрото и в чантата, но просто не го правя. Понякога припалвам - по-скоро в емоционален момент. Но е епизодично.
По същия начин е със сладкото, шоколада. Не съм пристрастена, но не си го и забранявам. И това, като нагласа при мен работи. Но ако си кажа - край забранено, от утре никакви цигари, шоколад или каквото и да е - само за това ще мисля - колко искам, как го искам и т.н. защото е забранено. Ще имам психологическата нагласа да се стремя към "забраненото".
Естествено - не й оспорвам изборите, но гледни точки да искаш 
