Има и друга страна на изработеното от баба. Ако майката благоволи да го остави един ден ще бъде хубав спомен на детето. Майка ми е запазила едни калъфки за възглавници с избродирани в единият ъгъл фигури - пате, магаре и т.н. Нищо особено не са, обаче като ги извади един ден от шкафа много мило ми стана - спомен от баба ми за мен въпреки че отдавна я няма. От същата баба има и едни страхотни бродирани покривки с народни мотиви. Казала съм на майка ми, че ако искам нещо да запазя от нейната покъщнина това ще са тези покривки. Никъде няма да ги сложа, не ми отиват на стила на къщата, но ще ми е мило да ги имам и да знам, че са от баба ми и се предават в поколенията (а не им е била това целта, всъщност майка ми ги започнала, но по някое време и писнало и баба ми ги завършила - нито са били по специален повод, нито за подарък).

