Миме ми по принцип бяхме говорили, той малко беше против да са замразените, но пък аз не исках да ги изхвърлям, за мен си бяха може би едни живи същества, а и така се оказа . Та не казах на никой като ходих при лекарката , казах когато разбрах че се е захванало
.Влади беше и е най щастлив от всички
, щял да го гушка, носи си снимките от видеозона и си вика това моето бебе 
За думите мани и ние имаме малко подобни проблеми. Един ден се ядосах и казах де... и сега нашия повтаря като се ядоса. Забраних на всички да псуваме и тн. Та сега смених репертоара, той пак ме повтаря, но поне е смешно. Онзи ден му викам - на баба ти хвърчилото и сега няма няма и се сети. Вчера пък май изтърсих за бай пърдешко с дупе тежко
и той повтаря. По добре такива , а не псувни, че грозна работа. По принцип не ги осъзнават много, особено ако са го чули в детско или от мама и тати и си мислят че и те трябва да го казват. ПРеменника ми като малък беше се научил от дедо си да псува и едвам го оттучихме, псуваше всеки за добър ден, то смешно, смешно, но в един момент не е и бее дълъг период докато го оттучим, но с говорене и внимаване стана работата. Така че Миме казвай му че не е добре и с времето ще ги махне от речника си.
Трябва време.
Много ме зарадва док като каза, че вече ще се раждаме. Нямаше да издържа още една нощ без да мога да мръдна.
