За мен ключът за спасението от подобни персони, които са почти винаги паразитни и скапващи те, е навременно поставяне на граница, всеки за себе си да "види" червените лампи и д ане допусне претопяване, манипулиране, нездравословни зависимости и отношения с подобни хора. Защото колкото и да обичаш един човек, ако спреш да си заравяш главата под юргана, замислиш се и си кажеш: "чакай бе, аз много го обичам тоя човек и той твърди, че мен, но защо се опитва да ме кара да се чувствам виновна в много ситуации, да иска да ме моделира, да крие, да е равнодушен към моите преживявания и случващото ми се и т.н.", то е много вероятно да отворим очи. Може и не, но има шанс.
Не бива да спираме да си задаваме въпроси сами на себе си. Никога не приемам всичко за даденост и чиста истина – мисъл, поведение, думи. Може би е здравословен скептицизъм.
Интересна тема. Ще следя.